เพลง "ฉันจะสัตย์ซื่อ"
เป็นหนึ่งในบทเพลงสำคัญที่ใช้ในพิธีจบหลักสูตรของนักเรียนโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย โดยแปลจากเพลง "I would be true" ซึ่งประพันธ์โดยโฮเวิร์ด เอ. วอลเทอร์ (Howard A. Walter) เมื่อค.ศ.1906 (ตรงกับปี 2449) หลักฐานที่เก่าที่สุดที่พบในขณะนี้ปรากฏในหนังสือ "ประทีปากร พ.ศ.๒๔๘๑" หนังสือที่ระลึกงานรื่นเริงประจำปีของโรงเรียนได้ตีพิมพ์บทเพลงภาษาอังกฤษไว้ สันนิษฐานว่าอาจมีการใช้เพลง "I would be true" ในงานดัวกล่าวแล้วก็เป็นได้
ต่อมา เมื่ออาจารย์เจริญ วิชัย ดำรงตำแหน่งผู้จัดการท่านที่ 7 ของโรงเรียน ท่านได้ใช้เพลงดังกล่าวนี้ในพิธีจบหลักสูตรของนักเรียนโดยใช้คำร้องภาษาไทยแทนดังที่ปรากฏในหนังสือ "ม่วงทอง ๑๙๕๓" ซึ่งเป็นหนังสืออนุสรณ์ของรุ่นที่สำเร็จการศึกษาในปี 2496 นั่นเอง
ปัจจุบัน เพลง "ฉันจะสัตย์ซื่อ" ยังคงก้องกังวานในพิธีจบหลักสูตร เป็นข้อคิดเตือนใจให้ผู้ที่ขับร้อง ปฏิญาณตนว่าจะดำรงตนเป็นคนที่เห็นใจ แบ่งปันและเอื้อเฟื้อแก่ผู้อื่น ทั้งยังตระหนักถึงหน้าที่ของตนในฐานะ 'พลโลก' ที่ดีของสังคมอีกด้วย
ฉันจะสัตย์ซื่อ เพราะคนเชื่อถือไว้ใจฉัน
จะสะอาดครัน เพราะคนรักฉันทุกแห่ง
ฉันจะแข็งแรง เพราะต้องเข้มแข็งและอดทน
ฉันกล้าผจญ เพราะมีสิ่งจำต้องสู้
ฉันกล้าผจญ เพราะมีสิ่งจำต้องสู้
จะเป็นสหาย กับผู้ไร้มิตรและศัตรู
ฉันจะมอบให้ และไม่หวังการตอบแทน
ฉันจะสุภาพ เพราะทราบความอ่อนแอของฉัน
ฉันจะร่าเริง, ยิ้ม, รัก และช่วยผู้อื่น
ฉันจะร่าเริง, ยิ้ม, รัก และช่วยผู้อื่น
อาเมน
ขอขอบคุณเพจ BCC Archive
ฝากติดตามเพจได้ทาง : https://www.facebook.com/BCCArchive
ลิงค์ของบทความ : https://www.facebook.com/share/p/16LXesRPaf/
